Senaat vraagt regeringen in België om plasticvervuiling te bestrijden

We zijn er dankzij Groen in de Senaat in geslaagd om een verregaande tekst goed te keuren die microplastics in de Noordzee sterk moet inperken.
 
 

In de resolutie vragen we drie belangrijke zaken:

  1. We roepen alle regeringen in België op om om een integraal actieplan op te stellen ter vermindering van plasticgebruik en plasticvervuiling en dit met het oog op een significante daling en op termijn een eliminatie van plastic zwerfvuil in de waterlopen, op het Noordzeestrand en in de zee.

  2. We dringen aan bij de grote industriële producenten van cosmetica op een zo snel mogelijke verwijdering van microplastics uit hun producten.

  3. Ook dringt de Senaat aan bij de regeringen om de consumenten te informeren over de samenstelling van de producten en de mogelijke gevolgen ervan voor het milieu.

Wat zijn de problemen?

Milieuschade

Verontreiniging door plastic afval vormt een belangrijke bedreiging. Naar schatting zou jaarlijks 20.000 ton plastic afval terechtkomen in de Noordzee waarvan 80% van het afval haar oorsprong heeft op het land (zowel uit Vlaanderen, Brussel als Wallonië).

 

Plastic afval veroorzaakt milieuschade. Experten geven aan dat het honderden jaren kan duren alvorens plastic in ons leefmilieu volledig wordt afgebroken. Ondertussen komt het plastic afval terecht in onze waterlopen of in de Noordzee. Zeedieren en vogels raken erin verstrikt of stikken in het afval.

 

Vooral de microplastics hebben een grote impact op onze mariene ecosystemen. Microplastics zijn stukjes of vezels plastic kleiner dan vijf millimeter. Hun aanwezigheid verdrievoudigde op onze Vlaamse stranden sinds 1993. Studies uitgevoerd door Vlaamse wetenschappers tonen aan dat er per kilometer strand 50 kilogram plastic afval ligt.  

 

Microplastics ontstaan op twee manieren. Enerzijds zijn ze het resultaat van fragmentatie en degradatie van grotere plastics tijdens hun levensduur tot piepkleine deeltjes. Anderzijds worden ze als dusdanig geproduceerd in de vorm van minuscule bolletjes plastic zoals in schoonmaakproducten, cosmeticaproducten, textiel of in industriële toepassingen. Zo is 63% van onze kleding van plastic gemaakt. Volgens verscheidene recente studies komen per wasbeurt enorm veel plastic vezels los. Wereldwijd is 85% van het afval aan de kustlijnen plastic microvezels die via onze wasmachine in de rioleringen komen en uiteindelijk in de zee terechtkomen als microplastics.

 

Peelingproducten, gezichtsreinigers en douchegels bevatten soms polyethylenen microbeads (microplastics), hetzelfde polyethyleen dat wordt gebruikt voor het vervaardigen van plastic zakken waarvan de schadelijke impact op het milieu al jaren gekend is. Het feit dat ze zo klein zijn maakt ze des te schadelijker. Onze zuiveringsinstallaties houden deze kleine vervuilers niet tegen, en zo komen zij rechtstreeks in de oceanen en de drinkwaterreserves terecht

Slecht voor de gezondheid

Microplastics hebben ook gevolgen voor de gezondheid. De kleine omvang ervan maakt dat ze moeilijk te onderscheiden zijn van andere stoffen in het water, zoals zand bijvoorbeeld, waardoor sommige vissen ze inslikken. Dit houdt ook een risico in voor de mens. Zo wordt er nu al in mosselen bedoeld voor menselijke consumptie 0.3 partikels plastic per gram weefsel aangetroffen.

 

Zo toonde onderzoek van het Instituut voor landbouw- en visserijonderzoek (ILVO) aan dat er bijvoorbeeld bij de wijting, sprotten of garnalen (vissoorten en schaaldieren die veel voorkomen in onze Noordzee) microplastics aanwezig zijn in de maaginhoud.

 

Bovendien suggereert onderzoek dat de microplastics na inname door bijvoorbeeld de invertebraten kunnen worden getransporteerd doorheen de darmwand en op die manier in het weefsel belanden. Dat leidt tot ontstekingen waardoor op zeer korte termijn weefselveranderingen kunnen optreden. Die hebben een effect op het voedingsgedrag, de groei en de reproductie van het organisme.

Milieukost

Ook is de milieukost van plastic afval aanzienlijk. Volgens een studie in het tijdschrift Environmental Science & Technology, die overgenomen is door de Washington Post, komen er uiteindelijk iedere dag niet minder dan 8.000 miljard microbeads terecht in watermilieus. Dit aantal is niet zo verwonderlijk als men weet dat één tube alleen er al duizenden kan bevatten. In New York komt elk jaar negentien ton polyethyleen in het afvalwater terecht, met een milieukost van niet minder dan dertien miljard dollar per jaar tot gevolg. Als reactie hierop hebben verschillende Staten van de Verenigde Staten reeds in 2014 besloten om microbeads te verbieden: Illinois, Californië en de Staat New York.

Lees hier de volledige tekst, goedkgekeurd in de Senaat: Voorstel van resolutie teneinde het milieu en de Noordzee te beschermen tegen de verontreiniging van marien afval en de aanwezigheid van polyethylenen microbeads in cosmetica te beperken, nr. 6-324/1.

Tags: 

Datum agenda: 

vrijdag, november 24, 2017